I CO O MNIE POWIESZ?

Holly Bourne kojarzyłam jak dotąd z bardzo młodzieżowymi klimatami, jednak wraz z tą powieścią okazało się, że znakomicie radzi sobie także w tych dojrzalszych. I CO O MNIE POWIESZ? to książka, której pogodna okładka i opis sugerują lekturę lekką i przyjemną. Rzeczywiście posiada wszystkie te cechy. Lecz i znacznie więcej. Można się przy niej popłakać ze śmiechu, ale dostarcza także powodów do szczerych, gorzkich przemyśleń.

Bohaterka tej powieści, Tori Bailey, mając 25 lat napisała bestsellerowy poradnik Kim do cholery jestem?, który stał się inspiracją i drogowskazem dla milionów jej rówieśniczek. Przekonała je, że należy odrzucić zasady i żyć zgodnie z własnymi potrzebami.

Sześć lat później 31-letnia Tori, wciąż na fali sukcesu (wznowienia jej książki, panele dyskusyjne itp.), dzieli życie z ukochanym Tomem, mają miłe mieszkanko i uroczego kota. Stały związek to bliskość, komfort, bezpieczeństwo. Wspólne oglądanie seriali. I przeglądanie newsów w Iphone'ach w przerwie reklamowej.

Czemu więc Tori, zaproszona na ślub kolejnej koleżanki i czytająca na fejsie o kolejnych zaręczynach i ciążach, zaczyna nabierać przekonania, że jej życie jest jałowe niczym pustynia? Kiedy zmieniło się ono w publikowanie szczegółowo wykadrowanych fotek i postów i oczekiwanie w napięciu na lajki? Czy to normalne, że wyznając Tomowi miłość słyszy w odpowiedzi jedynie mechaniczne Ja ciebie też? I jak to się stało, że na wesele, zamiast z nim, idzie z przyjaciółką, bo on ma swoje sprawy?

Tori to przykład kobiety, która przekraczając trzydziestkę, uświadamia sobie, że właśnie przemija jej młodość. W mediach postrzegana jest jako kobieta sukcesu. Podtrzymuje wizerunek zadowolonej z życia Tori Bailey, oszukując innych i samą siebie. Życie według własnych zasad, nie pod cudze dyktando, tak jak i związek bez zobowiązań, nie przyniosły jej oczekiwanego spełnienia i stały się pewnego rodzaju pułapką. Jednak ze względu na swój wiek boi się po raz kolejny rzucić wszystko, tak jak przed laty. Targają nią też sprzeczne pragnienia; chwilami wydaje jej się, że cudownie byłoby w końcu mieć dziecko; z kolei stagnacja w jej nudnym związku niemal pcha ją do zdrady.

"Życie po trzydziestce to jak zabawa w gorące krzesła. Nagle muzyka przestaje grać, a wszyscy się pobierają z tym, na kim akurat przysiedli."

Książka Holly Bourne porusza temat bardzo na czasie. Ukazuje, że mimo rewolucji seksualnej, 30-latka bez męża i dzieci postrzegana jest nadal jako ktoś mniej wartościowy.
Autorka nie patyczkuje się zbytnio z nikim. Bez pardonu obnaża rządzące współczesnym światem niesprawiedliwe stereotypy, nie szczędzi ironii, ciętego humoru i trafnych spostrzeżeń na temat współczesnych związków i małżeństwa, bycia singlem w świecie pełnym par, rodzicielstwa, nieuchronnego starzenia się. Książka wytyka też powszechne uzależnienie od mediów społecznościowych, które w dużej mierze nakręcają w nas potrzebę kreowania na siłę  szczęśliwego wizerunku samych siebie.

Bardzo polubiłam Tori i rozumiałam jej pogubienie, poczucie przekroczenia pewnej granicy i stania na życiowym rozdrożu. Jej uniwersalna historia wyraża prawdziwe emocje niejednej z nas. Niesatysfakcjonujący związek, w którym trzeba wręcz żebrać o każdy cieplejszy gest; ciężar presji otoczenia, które ma dla kobiety określone role; narzucony kanon piękna, któremu ma sprostać - to tylko niektóre z problemów, z którymi musi się zmierzyć ta trzydziestolatka. I które pozwalają się z nią głęboko solidaryzować.

I CO O MNIE POWIESZ? to błyskotliwa, znakomita, brutalnie szczera i bardzo kobieca książka, puszczająca wymowne oczko zarówno do zagorzałych feministek, jak i mamuś, poświęcających się dla pociech. Pozwala spojrzeć na życie ze zdrowego dystansu, przemyśleć niejedno, a może nawet spróbować odpowiedzieć sobie na pytanie : Kim do chole*y jestem? ;)

I   C O   O   M N I E   P O W I E S Z ?

(HOW DO YOU LIKE ME NOW?)

HOLLY BOURNE

PRZEKŁAD: MARTA FABER

WYDAWNICTWO ZYSK I S-KA

2019

Za egzemplarz dziękuję serdecznie Wydawnictwu Zysk i S-ka.

TO, CO ZAKAZANE

PRZEDPREMIEROWO

O tej książce przeczytałam pierwszy raz na blogu Agaty. Zainteresowała mnie bardzo jej wyjątkowo trudna, kontrowersyjna tematyka. Właśnie z jej powodu powieść Tabithy Suzumy porównywana jest do KWIATÓW NA PODDASZU. Ten kontrowersyjny temat to oczywiście kazirodztwo, a o tym, że jest on bulwersujący, miałam okazję przekonać się, wrzucając parę dni temu zdjęcia książki na mojego bookstagrama, gdzie spotkała się ona zarówno z ogromnym zainteresowaniem ze strony niektórych, i... równie wielkim uprzedzeniem ze strony innych.

TO, CO ZAKAZANE to historia dzieci z rodziny Whitely. Jest ich pięcioro: Lochan, Maya, Kit, Tiffin i mała Willa. Ojciec odszedł od nich, zakładając nową rodzinę i mimo wcześniejszych deklaracji, wkrótce w ogóle zapomniał, że istnieją. Matka z kolei, rozgoryczona tym, że ją zostawił, przypomniała sobie, że jej też należy się coś jeszcze od życia. Alkohol, imprezy i romans z pracodawcą okazały się ważniejsze od dzieci.

Muszą więc zadbać o siebie same. Główny ciężar opieki nad rodzeństwem spada na 17-letniego Lochana, w czym pomaga mu o rok młodsza Maya. Praktycznie zastępują rodziców swym braciom i siostrzyczce, choć oni również wciąż formalnie są dziećmi. Mimo, że sami też chodzą do szkoły i przygotowują się do egzaminów, starają się by dom funkcjonował jak należy: gotują, piorą, pomagają w lekcjach, kąpią, utulają rodzeństwo do snu. Zdeterminowani walczą o to, by opieka społeczna nie dowiedziała się o faktycznym stanie rzeczy, co doprowadziłoby do nieuchronnego rozdzielenia ich z ukochanym rodzeństwem.

Lochan cierpi na fobię społeczną. Poza domem do nikogo się nie odzywa, nawet na lekcjach. Nie ma przyjaciół, dziewczyny. Jego jedyną przyjaciółką i osobą, która go na wskroś zna i rozumie, jest siostra. Od zawsze łączy ich szczególnie silna więź. Oboje muszą szybko dojrzeć, nie mogąc liczyć na dorosłych. Barykadują się we własnym świecie, odseparowując od rówieśników i obcych.
Ale w kontaktach między bratem a siostrą, choćby najbliższych, też istnieje granica. Tymczasem Lochan i Maya, osamotnieni w codziennej dramatycznej walce o utrzymanie rodziny, pewnego wieczoru tę granicę przekraczają. Choć wiedzą, że to nielegalne, zakochują się w sobie. Konsekwencje tego kroku okażą się wręcz miażdżące.

Ta powieść kryje w sobie ogromny dramat i stawia przed kwestią niezwykle trudną do rozstrzygnięcia. Podwójna narracja, zarówno Lochana jak i Mai, daje głęboki wgląd w tę relację, pozwala przyjrzeć się, jaki dramat oboje przeżywają. Ich uczucie, starannie ukrywane i stające się źródłem przytłaczającego napięcia, przynosi im mnóstwo udręki i cierpienia. Można uznać, że słusznie. Albo i nie. Jasne, to nie powinno się było nigdy wydarzyć. Ale prawdopodobnie nie wydarzyłoby się, gdyby tych dwoje miało normalny dom i rodziców. Bardzo trudno jest więc ich osądzić, widząc, z czym się na co dzień zmagają i jak nienaturalna sytuacja do tego doprowadziła. Ich wzajemny pociąg miesza się tutaj z poczuciem idealnej więzi, wsparcia, którego nie dostaną od nikogo innego. Zakazane uczucie splata się z ogromną tęsknotą za normalną rodziną, domem. I z walką o byt.

Tabitha Suzuma stworzyła historię, która poraża i szokuje. Ale zarazem urzeka. Wypełniła ją emocjami, które się w ogromnym stopniu udzielają. Co ważne - jest to tak napisane, że mimo bulwersującego tematu, w tej książce dogłębnie zniesmacza coś kompletnie innego - zachowanie bezmyślnej matki, która własne dzieci ma totalnie gdzieś.
Czytałam tę książkę, czując bezbrzeżny gniew na tę kobietę; współczując porzuconym przez nią dzieciakom; i dzieląc ból, napięcie i strach z Lochanem i Mayą.

Na dodatek Lochan to jeden z najlepiej wykreowanych bohaterów YA, spośród wszystkich takich książek, jakie czytałam. Jego walka o utrzymanie rodziny, przy jednoczesnym zmaganiu się z fobią i zakazanym uczuciem, wydaje się wręcz heroiczna. Uderza też jego przywiązanie i miłość do dzieci. Dla ich dobra gotów jest na absolutnie każde poświęcenie.

TO, CO ZAKAZANE to wyjątkowa młodzieżówka. Napisana z delikatnością, niemal czułością, a jednocześnie wielką odwagą. Stawiająca czytelnika pod ścianą. To przejmujący do głębi obraz samotności nastolatków, obarczonych ciężarem ponad siły. To także mocne oskarżenie o skandaliczne zaniedbanie ze strony dorosłych. Ale też dojrzała, z wielkim wyczuciem napisana i łamiąca serce opowieść o niemożliwej, tragicznej miłości.

"Nie posłucham tej tykającej bomby w mojej głowie, nie będę myśleć o przyszłości, o tej wielkiej ciemnej dziurze, w której żadne z nas nie umie egzystować, ani razem, ani osobno..."

T O,  C O   Z A K A Z A N E

(FORBIDDEN)

TABITHA SUZUMA

PRZEKŁAD: JOANNA KRYSTYNA RADOSZ

WYDAWNICTWO MŁODZIEŻÓWKA / PAPIEROWY KSIĘŻYC

2019

Za egzemplarz dziękuję serdecznie Wydawnictwu Młodzieżówka / Papierowy Księżyc.