Patrząc na to, jakie ta książka zbiera skrajnie różne recenzje, coś czuję, że moja opinia o
TATUAŻYŚCIE Z AUSCHWITZ będzie chyba z tych mniej popularnych. Okazało się bowiem, że to całkiem przystępnie napisana
powieść na faktach, choć styl ma ten minus, że czuć, iż wcześniej
(według słów samej autorki) był to po prostu scenariusz do filmu. Z
drugiej strony - właśnie dość surowy, prosty charakter narracji sprawia, że
czyta się to, zachowując pewien dystans, mając miejsce na własne
przemyślenia.
Rzecz jest o Lalem,
młodym słowackim Żydzie, który w Auschwitz poznał miłość swojego życia -
także więźniarkę, Gitę. Lale szybko zyskał w obozie zajęcie, które
pozwoliło mu egzystować we względnych warunkach tj. własne łóżko,
dodatkowa porcja zupy. To nie pierwszy tego typu zaradny bohater, który potrafił się w
obozowej rzeczywistości jakoś "urządzić". Z powieści wynika, że Lale mógł także z pewną swobodą
poruszać się po obozie, co umożliwiało mu m. in. szmugiel czy spotykanie się z
ukochaną.